Ulysses

Πολυτέλεια, υψηλή αισθητική και φινέτσα. Οι κολλεξιόν της Ulysses από χρυσό 18 Κ, διαμάντια, πολύτιμους και ημιπολύτιμους λίθους δημιουργούνται σύμφωνα με τις υψηλότερες κατασκευαστικές προδιαγραφές της παγκόσμιας κοσμηματοποιίας.

Βέρα, το σύμβολο του γάμου

Οι βέρες αντιπροσωπεύουν την αιώνια και αναλλοίωτη συζυγική αγάπη. Η καταγωγή του συμβόλου μάλλον θα πρέπει να αναχθεί στην αρχαία Αίγυπτο, όπου ο κύκλος του δαχτυλιδιού συμβόλιζε την αιωνιότητα, έχοντας ένα σχήμα τόσο χαρακτηριστικά αναλλοίωτο: το σχήμα του αιώνιου ήλιου και της σελήνης. Κατά την ρωμαϊκή εποχή, οι ρωμαίοι πολίτες φορούσαν τη βέρα τους στο τέταρτο δάχτυλο του αριστερού τους χεριού. Η επιλογή τους βασίζονταν στην κοινώς αποδεκτή πεποίθηση της εποχής, ότι το τέταρτο δάχτυλο το διαπερνούσε η φλέβα, που ένωνε το χέρι με την καρδιά, η θρυλική “vena amoris”. Το έθιμο τροποποιήθηκε με την έλευση του χριστιανισμού. Στην χριστιανική παράδοση διατηρήθηκε η εθιμοτυπία των γαμήλιων δαχτυλιδιών. Επικράτησε όμως η συνήθεια της βέρας στο δεξί χέρι. Οι βέρες ορίστηκε να φοριούνται στο τέταρτο δάχτυλο, αφού τα τρία πρώτα ήταν αφιερωμένα στην Αγία Τριάδα και μόλις το τέταρτο στο σύζυγο.

Οι βέρες Ulysses

Οι συλλογές με τα δαχτυλίδια γάμου εκπροσωπούν όλες τις ισχυρές τάσεις της παγκόσμιας βιομηχανίας της μόδας: από τη δωρική λιτότητα του μοντερνισμού και την γοητεία του κλασσικισμού ως την χαρμοσύνη του ρομαντισμού και τη σχεδιαστική τόλμη του μαξιμαλισμού. Η κατασκευή ακολουθεί πιστά τις τεχνικές προδιαγραφές της διεθνούς αργυροχρυσοχοϊας. Πολύτιμα υλικά όπως η πλατίνα, ο κίτρινος και ο ροζ χρυσός 18 καρατίων και τα διαμάντια επιλέγονται για να υλοποιήσουν δαχτυλίδια υψηλών σχεδιαστικών απαιτήσεων, που χαρακτηρίζονται από κομψότητα, λειτουργικότητα και φινέτσα.

Μακεδονικό οπάλιο

Μια σειρά κοσμημάτων της Ulysses έχει ως έμπνευσή της το μακεδονικό οπάλιο, που κατάγεται από τα ιζηματογενή πετρώδη όρη της Μακεδονίας. Κατά την αρχαιότητα ήταν ευρέως διαδεδομένη η πίστη ότι μέσα του ζούσε το πνεύμα της αλήθειας κι ότι μπορούσε να αποκαλύψει το μέλλον στον εκάστοτε κάτοχό του. Μάλιστα πιστεύονταν ότι όταν η πέτρα θάμπωνε, ο ιδιοκτήτης της διέτρεχε μεγάλο κίνδυνο.